Slowfoxtrot

Een van de moeilijkste dansen binnen de Ballroom, maar wanneer men hem onder de knie heeft, is hij voor velen de Rolls Royce onder de dansen. De Slowfoxtrot is een vierkwartsmaat en een van de meest kenmerkende en belangrijkste dansen binnen de Ballroom (of Standaard dansen). Ondanks zijn moeilijkheidsgraad biedt de Slowfoxtrot veel meer flexibiliteit dan de andere Ballroom dansen. Deze flexibiliteit zit in de combinatie van de quicks en de slows. Er is geen dans die zoveel variatie kent!

 

Het zal zo rond 1914 zijn geweest dat Harry Fox (Arthur Carringford) de basis van de huidige Slowfoxtrot ontwikkelde. Harry Fox and his company of American Beauties verzorgde destijds diverse dansacts. Harry Fox maakte zijn debuut op het dak van het New York Theater tijdens Jardin de dance. Hij danste hier trotting pasjes op ragtime muziek. Al snel noemde het publiek dit Fox’s Trot. Oftwel de trotting pasjes van Harry Fox. Zonder twijfel was dit een van de meest originele en opwindende dansen op dat moment.

Al snel probeerde de elite van de danswereld deze ongewone stijl en manier van bewegen meester te worden. Het was uiteindelijk de getalenteerde (Amerikaan) G.K. Anderson die er samen met zijn partner Josephine Bradley in slaagde de stijl van Slowfoxtrot zoals wij hem nu kennen te ontwikkelen.

Het karakter van de huidige Slowfoxtrot kenmerkt zich door lichte bewegingen, vloeiende en ruime passen. De lichte golfbeweging in de dans zorgt ervoor de figuren vloeiend in elkaar overlopen. De Slowfoxtrot (in Duitsland ook wel de “Langzame Foxtrot” genoemd) belichaamt de “hogeschool van de danssport”.
 

 
http://www.addebruijn.eu//public/music/slowfoxtrot.mp3

 
http://www.addebruijn.eu//public/music/slowfoxtrotnl.mp3